Hej wszystkim!
Powiem od razu z góry, że nie planowałam tego typu postu, ale to wszystko za sprawą Darii z bloga Biblioteczka ciekawych książek, która nominowałam mnie do challenge żeby przeczytać pierwszy tom Trylogii Czasu i przez to dopadł mnie kac. Także Daria jeżeli to czytasz dziękuję ci za sprowadzenie na mnie tak wielkiego kaca <3
Przechodząc dalej kac książkowy to stan gdy nie możesz zacząć czytać nowej książki, bo ta co właśnie została skończona była za dobra! Ja po skończeniu ostatniego zdania z Zieleni szmaragdu załamałam się, że to już koniec! Nie mogłam zacząć innych książek, bo ta mnie rozwaliła swoją genialnością! To co stworzyła autorka było tak dokładnie przemyślane, że każdy detal był w niej ważny. Wydaje mi się, że Pani Gier od początku wiedziała jak chce poprowadzić całą historię, bo taki przykład, który nie będzie spojlerem: gdy Gwen przenosi się w przeszłość w swojej szkole widzi siebie i jakiegoś chłopaka w peruce, w ogóle w stroju z tamtych czasów, chociaż ona nie wiedziała jeszcze że to ona jest rubinem. Wyjaśnienie tego pojawia się dopiero w trzecim tomie! To musiało być wszystko tak zaplanowane, to jest istna perfekcja! ♥♥♥ Cała książka jest tak świetnie przygotowana. Czyta się ją cudownie, szybko i lekko, cały czas coś się dzieje i nie można się od niej oderwać! I Gwen i Gideon.. ♥ Idealni bohaterowie ♥♥
